از حكيمي پرسيدند : '' حد فاصل بين گريه و خنده چيست ؟ '' پاسخ داد : '' تو با چشمانت مي گريي و با لبانت مي خندي . پس حد فاصل بين آن دو دماغ است.

سفيد= ساکت ؛ آبي گوشه گير ؛ سبز جذاب ؛ ارغواني=زيبا ؛ قرمز = هوت . همون آتشي ؛ صورتي دوست داشتني ؛ نارنجي =باهوش ؛ مشکي مشکوک ؛ خاکستري پر حرف .................. حالا من چه رنگيم ؟؟؟ زود يهم بگو.

به هيچ كس آزار مرسان كه كار روزگار دائم در تغيير و تحول است و بدبخت آن است كه از يادآوري عاقبت خود غافل باشد.

گفتم دوستت دارم نگاهي به من کرد و گفت:چند تا؟ دستام رو بالا |آوردم و تمام انگشتهاي دستمو نشونش دادم اما اون به کف دستام نگاه مي کرد که خالي بود.

ندگي آب راه‌ايي است به نام وفا... ميريزد به جويي به نام صفا... ميرود به رودي به نام عشق... ميرسد به دريايي به نام وداع-

قابل توجه دخترخانمهايي که با من دوست ميشن ولي آيدي منو اد نميکنن : الهي النگوهاتون زنگ بزنه الهي رژ لبتون تقلبي باشه الهي مانتوي کوتاه گيرتون نياد الهي دامنتون گير کنه لاي در الهي وقتي سوار اتوبوس ميشين صندلي خالي گيرتون نياد الهي دماغتون کج بشه الهي مگس بره تو دماغتون الهي بشينين روي جوجه تيغي الهي هيچ کدوم از ادليستاتون آنلاين نباشن الهي هر کانالي رو که بگيرين میز گرد سیاسی رو نشون بده.

اگر قرار باشه ظرف 24 ساعت دنيا به پايان برسه تموم خط هاي تلفن و تالارهاي گفتگو و ايميل ها اشغال ميشه . پر ميشه از کلمه هاي (( از اينکه رنجوندمت پشيمونم من رو ببخش يا تو را عاشقانه مي پرستم يا مراقب خودت باش )) اما بين اين همه پيام يکي از همه تکوندهنده تره (( هميشه عاشقت بودم ولي هيچوقت بهت نگفتم )) پس عشق و محبت را تقديم آنکه دوستش داريم کنيم شايد فردايي دگر هرگز نباشد.

واسه كسي تب كن كه واست بميره و هيچ وقت خودتو دست كم نگير ! يادت باشه من و تو چيزايي داريم كه ديگران ندارن هرگز اميد را از كسي سلب نکن...شايد اين تنها چيزي باشد كه دارد لطف و مهرباني خود را دريغ نکن... حتي اگر ديگران تو را بيازارد.

ه هيچ كس آزار مرسان كه كار روزگار دائم در تغيير و تحول است و بدبخت آن است كه از يادآوري عاقبت خود غافل باشد.

تو ميروي و من فقط نگاهت ميکنم ، تعجب نکن که چرا گريه نميکنم ، بي تو يک عمر فرصت براي گريستن دارم اما براي تماشاي تو همين يک لحظه باقي است.

مادره به بچش ميگه : مي دونم موهاي خواهرت رو كشيدي شيطونه گولت زد. بچه هم ميگه :آره ولي لگدي كه تو دلش زدم ابتكار خودم بود.

غروب شد خورشيد رفت. آفتابگردان دنبال خورشيد مي گشت ناگهان ستاره اي چشمك زد آفتابگردان سرش را پايين انداخت. آري.... گلها هيچوقت خيانت نميكنند.

اگه مي توني اين تابلو رو بخوني يعني فاصلت خيلي کمه فاصله رو رعايت کن--- اينو پشت يه تريلي ديدم.

با تو گفتم كه چرا محو تماشاي مني، آنقدر مات كه يك دم مژه بر هم نزني، مژه بر هم نزنم تا كه ز دستم نرود، ناز چشم تو به قدر مژه بر هم زدني.

خواستم زنده بمانم غم ياران نگذاشت خواستم غم نخورم غصه هبوان نگذاشت خواستم دست به هر کار خلا في بزنم ايه خوف فمن يعمل قران نگذاشت خواستم کاخ بسازم که کشد سر به فلک ديدن کوخ نشينان بيابان نگذاشت.

سازنده ترين كلمه گذشت است ... آن را تمرين كن پرمعني ترين كلمه '' ما '' است ... آن را به كار ببر عميق ترين كلمه ''عشق'' است ... به آن ارج بنه. بي رحم ترين كلمه ''تنفر '' است ... از بين ببرش. سركش ترين كلمه'' تنفر'' است ... با آن بازي نكن. خودخواهانه ترين كلمه '' من '' است... از آن حذر كن. ناپايدارترين كلمه '' خشم'' است... آن را فرو ببر.

صيحت کسي نميتونه به دلش ياد بده نشکنه.... ولي حداقل من يادش دادم که وقتي شکست لبه تيزش دست اونيکه شکسته نبره...!

به سلامتي ديوار، چون كه هر مرد و نامردي بهش تكيه ميكنن! به سلامتي كلاغ نه براي سياهيش، براي يك رنگيش، به سلامتي كرم خاكي، نه براي كرم بودنش، براي خاكي بودنش، به سلامتي گاو، چون نگفت من، گفت ما! و به سلامتي ما، كه دوست داشتن يادمون نرفته.

اي كه مي پرسي نشان عشق چيست! عشق چيزي جز ظهور مهر نيست عشق يعني مهر بي چون و چرا ؛ عشق يعني كوشش بي ادعا عشق يعني مهر بي اما اگر ؛ عشق يعني رفتن با پاي سر عشق يعني دل تپيدن بهردوست ؛ عشق يعني جان من قربان اوست عشق يعني خواندن از چشمان او ؛ حرفهاي دل بدون گفتگو عشق يعني عاشق بي زحمتي ؛ عشق يعني بوسه بي شهوتي عشق ، يار مهربان زندگي ؛ بادبان و نردبان زندگي.

دوست داشتن هميشه گـــفتن نيست گاه سکوت است و گاه نگــــــاه ... غـــــريبه ! اين درد مشترک من و توست که گاهي نمي توانيم در چشمهاي يکد يگــرنگــــاه کني.

دوستت داشتم ...يادت هست ؟ ...گفتم دوستت دارم ...و تو گفتي كوچكي براي دوست داشتن ....رفتم تا بزرگ شوم ...اما انقدر بزرگ شدم كه يادم رفت دوستت داشتم.

عشق نمي پرسه تو کي هستي؟ عشق فقط ميگه: تو ماله مني . عشق نمي پرسه اهل کجايي؟ فقط ميگه: توي قلب من زندگي مي کني .عشق نمي پرسه چه کار مي کني؟ فقط ميگه: باعث مي شي قلب من به ضربان بيفته . عشق نمي پرسه چرا دور هستي؟ فقط ميگه: هميشه با مني . عشق نمي پرسه دوستم داري؟ فقط ميگه: دوستت دارم.

بعد از مرگم تکه يخي به شکل صليب بر روي سنگ قبرم بگذاريد تا با اولين طلوع خورشيد اب شودوبه جاي يار برايم گريه کند.

اگر صرفه جويي زراعت كنيم، آزادي درو خواهيم كرد و اين محصول طلائي است.

همه‌ي دانشمندان مي‌ميرند و به بهشت مي‌روند. آنها تصميم مي‌گيرند كه قايم‌باشك بازي كنند. از بخت بد اينشتين كسي است كه بايد چشم بگذارد. او بايد تا 100 بشمرد و سپس شروع به گشتن كند. همه شروع به قايم شدن مي‌كنند به جز نيوتن.
نيوتن فقط يك مربع 1متري روي زمين مي‌كشد و داخل آن روبروي اينشتين مي‌ايستد. اينشتين مي‌شمرد:
1، 2، 3، ...97، 98، 99، 100
او چشمانش را باز مي‌كند و مي‌بيند كه نيوتن روبروي او ايستاده است. اينشتين مي‌گويد:
''سوك‌سوك نيوتن!!'' نيوتن انكار مي‌كند و مي‌گويد نيوتن سوك‌سوك نشده است. او ادعا مي‌كند كه نيوتن نيست. تمام دانشمندان بيرون مي‌آيند تا ببينند چگون او ثابت مي‌كند كه نيوتن نيست. نيوتن مي‌گويد: ''من در يك مربع يه مساحت 1متر مربع ايستاده‌ام... اين باعث مي‌شود كه من بشوم نيوتن بر متر مربع... چون يك نيوتن بر متر مربع معادل يك پاسكال است،
من پاسكال هستم، پس''سوك‌سوك پاسكال!!!''.